Zarata udan: terrazak, festak eta zer egin dezakeen komunitateak

Leihoak zabaltzen diren bezain laster, zarataren kexak biderkatu egiten dira. Eta orduan nahasten da gehien komunitateak zer egin dezakeen eta zer ez.

Lehenengoa: bi gauza desberdin bereiztea

• Etengabeko jarduera gogaikarria, jabetza horizontalaren legeak jasotzen duena eta zeinen aurrean komunitateak prozedura propioa duen.
• Gau bateko zarata puntuala, batez ere bizikidetza kontua dena eta, mugak gaindituz gero, udaltzaingoarena.

Dena zaku berean sartzea da gatazka hauek kroniko bihurtzen dituena.

Komunitateak egin dezakeena

Etxebizitza edo lokal batean garatutako jarduera gogaikarri, kaltegarri edo arriskutsuen aurrean, prozedura bat dago: presidenteak arau-hausleari errekerimendu formala egitea eta, eteten ez badu, batzarrak auzitegietara jotzeko baimena ematea. Ez da azkarra, baina erreala da eta kasu larri eta iraunkorretarako balio du.

Garrantzitsuena: dokumentatzea. Datak, orduak, jasotako kexak, bidalitako errekerimenduak. Ondo egindako espediente batek arrazoiak baino gehiago balio du.

Komunitateak egin ezin duena

Bere kabuz eta estaldurarik gabe ekonomikoki zigortzea, hornidurak etetea edo aurreikusita ez dauden neurriak hartzea. Eta ezin du oro har etxebizitza baten erabilera normala debekatu ere.

Barne-araubideko arauek bai laguntzen dute

Gune komunen erabilera-ordutegiak, obrak, mudantzak, igerilekuaren erabilera. Komunitatearen akordioak dira eta, onartuta eta jakinarazita badaude, oinarri argia ematen dute betetzeko eskatzeko.

Eta kasu gehienak konpontzen dituena

Idatzi aurretik hitz egitea. Udako kexen zati handi bat inork oraindik izan ez duen auzokideen arteko elkarrizketa batekin konpontzen da. Urteetan igogailuan gurutzatuko zaren norbaitekin zuzenean burofaxera igotzea gutxitan ateratzen da ondo.