Calefacción central: repartidores de custos e o fin do «todos pagan igual»

Se o teu edificio ten calefacción central, isto aféctate directamente — e probablemente xa chegades tarde.

A obriga

O RD 736/2020 obrigou (con prazos xa vencidos) a instalar contadores individuais ou repartidores de custos nos radiadores de edificios con calefacción central, sempre que sexa tecnicamente viable e proporcionado. Obxectivo: pagar por consumo real, non por coeficiente.

Como funciona o reparto individualizado

• Repartidores en cada radiador (dispositivos pequenos, 25–40 € por radiador) + válvulas termostáticas.
• A factura divídese: unha parte fixa ou común (perdas, zonas comúns: 20–40%) por coeficiente, e o resto por lectura individual.
• Resultado típico: aforros do 15–25% do consumo global (a xente pecha radiadores que antes lle daban igual) e redistribución — os pisos "fríos" que sobrequecían deixan de subvencionar aos que abrían ventás.

Na práctica da xunta

A instalación é obriga legal: acordo para executala (orzamentos, empresa de servizos enerxéticos ou instaladora) máis ca para decidila. O punto sensible é o novo reparto: explicalo ANTES con simulacións evita o choque da primeira liquidación ("por que agora pago máis?" — porque consomes máis, e antes pagábao a túa veciña).

Se aínda non está feito

Ademais do risco de sanción, cada inverno sen repartidores é diñeiro queimado colectivamente. E as axudas de eficiencia adoitan cubrir parte. Poñelo na orde do día da próxima xunta con dous orzamentos é unha das xestións con mellor relación esforzo-beneficio que existen.

O matiz de convivencia

Os primeiros meses xeran comparacións e proídos ("o 3º case non paga"). Transparencia do criterio + paciencia: ao segundo inverno, ninguén quere volver ao café para todos.