Caso práctico: o moroso crónico que acabou pagando

Caso tipo: comunidade de 9 vivendas, un propietario acumula 2.640 € (case 3 anos de cotas). As cartas ignóranse, nas xuntas promete e non cumpre. A comunidade, dividida entre "pobre home" e "isto é unha tomadura de pelo".

O erro dos dous primeiros anos

Todo verbal: recordatorios de corredor, promesas en xunta sen acta detallada, ningunha liquidación formal. O moroso aprendeu que non pasaba nada.

O xiro: proceso ordenado

1. Liquidación exacta da débeda, cota a cota, aprobada en xunta con autorización expresa ao presidente para reclamar xudicialmente. En acta, co desagregado anexo.
2. Burofax coa liquidación e 15 días de prazo, mencionando expresamente o proceso monitorio e as costas.
3. Silencio. Monitorio presentado (sen avogado: a propia LPH facilítao para débedas comunitarias coa certificación do acordo).

O desenlace

Requirido xudicialmente, o debedor pagou en 20 días: débeda completa máis as costas do proceso. Non houbo xuízo. A experiencia case universal do monitorio comunitario: a maioría paga ao recibir o requirimento do xulgado — a mesma persoa que ignorou tres anos de cartas.

As leccións

• A paciencia infinita non é bondade: é financiar o moroso cos cartos dos que si pagan.
• Sen rexistro (cotas emitidas, impagamentos anotados, comunicacións datadas) non hai caso: o papelame ordenado É o proceso.
• O voto suspendido do moroso (mentres debía) aplicouse en dúas xuntas — legal e pedagóxico.
• E a convivencia: sorprendentemente, mellorou. A ambigüidade envelenaba máis ca o proceso.