Pasar dun contador xeral a contadores individuais

En moitos edificios antigos hai un só contador de auga e a factura repártese por coeficiente. É dicir: unha persoa soa paga case o mesmo ca a familia de cinco do piso de ao lado.

Por que xera tanto conflito

Porque a auga non é como o ascensor. O ascensor está dispoñible para todos por igual, pero a auga consómese, e o consumo é radicalmente distinto entre vivendas. Repartilo por coeficiente converte un gasto individual nun gasto común, e iso só se sostén mentres ninguén fai números.

Que maioría fai falta

Instalar contadores individuais é unha innovación que modifica a instalación común. Require maioría de 3/5 de propietarios e cotas. Non fai falta unanimidade, e iso sorprende a moita xente que dá por imposible o cambio.

Ollo: se ademais queredes cambiar o criterio de reparto que fixan os estatutos —de coeficiente a consumo real—, iso é modificar os estatutos e aí si manda a unanimidade. Convén miralo antes de votar, porque son dúas cousas distintas.

O que custa de verdade

Depende enteiramente de como estea montada a instalación. Se o edificio ten montantes independentes por vivenda, é relativamente sinxelo. Se a distribución é en anel ou cada piso recibe auga por varios ramais, a obra complícase e encarece moito. Pide un estudo previo antes de levar cifras á xunta: é o erro máis común, orzamentar sobre o que se supón en vez de sobre o que hai.

Cando compensa

Cando hai moita diferenza de ocupación entre vivendas, cando hai locais con consumo alto, ou cando se sospeita unha fuga que ninguén localiza porque o consumo chega mesturado.

E hai un efecto que case ninguén prevé e adoita ser o maior aforro: en canto cada un paga o seu, o consumo total do edificio baixa. A factura común redúcese polo mero feito de individualizala.