Cámaras na comunidade: o que esixe a protección de datos

Tras uns roubos nos trasteiros, alguén propón cámaras. Boa idea — con regras estritas.

A aprobación

Instalar videovixilancia en zonas comúns esixe acordo de xunta por 3/5 de propietarios e coeficientes (é un novo servizo común). En acta, con localizacións concretas.

As regras de protección de datos

• Cartel informativo visible nos accesos, co responsable e onde exercer os dereitos.
• As cámaras só poden captar zonas comúns: nunca a vía pública (máis alá do imprescindible), nin o interior de prazas concretas alleas, nin portais doutros edificios.
• Conservación máxima: 30 días (salvo imaxes dun incidente, que se preservan para a denuncia).
• Acceso restrinxido: só a persoa designada (presidente ou administrador) con clave; nada de que calquera veciño mire "a canle das cámaras" na súa tele.
• Rexistro de actividades de tratamento (documento simple que unha empresa instaladora seria che entrega feito).

O erro que sae caro

A cámara "particular" dun veciño enfocando o relanzo ou o garaxe común: iso é un tratamento ilícito de datos de terceiros e as multas da axencia de protección de datos son de catro cifras. Se hai motivo de seguridade, que se faga ben e en común.