Het reservefonds: wat de wet eist en waar het echt voor is

Het reservefonds is verplicht, kent een wettelijk minimum en is waarschijnlijk het instrument dat een VvE de meeste ellende bespaart. Het is ook het instrument dat het slechtst begrepen wordt.

Wat de wet zegt

De Spaanse wet op de gedeelde eigendom verplicht tot een reservefonds dat niet lager mag zijn dan 10% van de laatste gewone begroting van de VvE. Het wordt gevoed door de bijdragen van de eigenaars en maakt deel uit van de begroting — geen optionele extra.

Waarvoor het dient

Voor onderhouds-, herstel- en renovatiewerkzaamheden aan het gebouw. Het kan ook worden ingezet voor de opstalverzekering of een doorlopend onderhoudscontract.

Simpel gezegd: het is de buffer die voorkomt dat elke tegenvaller een extra heffing wordt.

Waarom vrijwel geen enkele VvE het op orde heeft

Omdat 10% een minimum is, geen streefwaarde. In een gebouw met lift, met enige ouderdom of met verouderende installaties schiet dat minimum ver tekort bij wat een serieuze reparatie kost.

En omdat veel VvE's het fonds na gebruik niet weer aanvullen. Een uitgegeven en niet aangevuld fonds is een fonds dat niet bestaat.

Wat het verschil maakt

• Meer storten dan het minimum als het gebouw daarom vraagt. De maandelijkse bijdrage iets verhogen doet veel minder pijn dan een heffing ineens, en het is precies hetzelfde geld gespreid in de tijd.
• Het op een herkenbare rekening houden, niet vermengd met de dagelijkse kas.
• Het na gebruik aanvullen, net zo vanzelfsprekend als het werd gebruikt.

En een eenvoudige manier om het in de vergadering te brengen

In plaats van te discussiëren over een abstract percentage: leg op tafel wat datgene wat u kan overkomen werkelijk kost — een dakreparatie, vervanging van liftmachinerie, een gevel. Zodra mensen het echte bedrag zien, verandert het gesprek over het reservefonds volledig.