Amianto no edificio: como sabelo e que NON facer

Se o teu edificio se construíu antes de 2002, hai bastantes posibilidades de que teña amianto nalgún sitio. Non é motivo de alarma, pero si de saber xestionalo.

Onde adoita estar

En fibrocemento, que foi material común durante décadas: baixantes e canalóns, depósitos de auga na cuberta, placas onduladas de cubertas e alpendres, condutos de ventilación e, ás veces, no illamento de caldeiras antigas.

A regra de ouro

O amianto en bo estado e sen manipular non libera fibras. O perigo aparece cando se rompe, se corta, se lixa ou se taladra, porque entón libera fibras ao aire.

De aí o erro máis grave e máis frecuente: o veciño ou o operario que corta un baixante vello con radial «para arranxalo rápido». Iso converte un material inerte nun problema de saúde para todo o portal.

O que a lei esixe

O seu uso está prohibido en España desde 2002. Retiralo non é obrigatorio en todos os casos —depende do estado e da normativa aplicable na túa comunidade autónoma, e algunhas fixaron prazos de retirada—, pero cando se retira só o pode facer unha empresa inscrita no RERA, con plan de traballo aprobado pola autoridade laboral e xestión do residuo como perigoso.

Ningunha desas obrigas se pode saltar contratando o albanel de sempre, por ben que traballe.

O que debe facer a comunidade

1. Saber se o hai e onde. Se o edificio é antigo, que conste na documentación. Unha ITE recente adoita mencionalo.
2. Non tocalo e avisar os veciños: nada de romper, cortar nin taladrar neses elementos.
3. Vixiar o seu estado. Un fibrocemento que se está degradando ou rompendo si esixe actuar.
4. Se se fai obra que o afecte, orzamentalo con empresa autorizada desde o principio. Aparece a miúdo como sobrecusto sorpresa en rehabilitacións de cuberta, e non debería sorprender a ninguén.