Xuntas de 3 horas: o manual para baixalas a 45 minutos

Ninguén odia as xuntas: a xente odia as xuntas ETERNAS. E a eternidade ten causas concretas e arranxables.

Por que se eternizan (diagnóstico)

1. Información nova en directo: media xunta é xente entendendo números que ve por primeira vez.
2. Sen orde real: o "ábrese o melón" — cada punto deriva noutros tres.
3. Decisións sen opcións: debátese en aberto ("que facemos coa fachada?") en vez de escoller entre alternativas preparadas.
4. O bucle: os mesmos tres veciños repetindo o mesmo argumento por cuarta vez.
5. Terapia de grupo: agravios persoais usando a xunta de escenario.

O manual dos 45 minutos

• Todo por adiantado: contas, orzamentos e propostas viaxan COA convocatoria. A xunta decide, non descobre.
• Orde do día con verbo e tempo: "Aprobar orzamento 2026 (15 min)" — non "contas".
• Opcións pechadas: A, B ou C con números. Debater alternativas concretas é rápido; filosofar é infinito.
• A regra do bucle: cando un argumento soa por segunda vez, vótase. "Creo que as posturas están claras: votamos?"
• Aparcadoiro de temas: o que xurda fóra de orde, a unha lista visible para a próxima. Nada se perde; nada descarrila.
• Comezar puntual e anunciar o final: "rematamos ás 20:15" cambia o comportamento de todos.

O efecto secundario máxico

As xuntas curtas e executivas SOBEN a asistencia (a xente volve cando a súa hora vale) — e a asistencia alta lexitima as decisións. Círculo virtuoso que comeza, sempre, cos deberes feitos antes da xunta.