O perito non lle dá a razón á comunidade: que se pode facer

Dar o parte é doado. O problema chega cando o informe do perito di que a avaría non está cuberta, ou cando o que ofrecen non chega nin á metade do orzamento.

Primeiro, facelo ben desde o minuto un

• Fotografías do dano antes de tocar nada.
• Comunicar o sinistro canto antes; a póliza adoita dar un prazo curto (sete días é o habitual) para notificalo.
• Adoptar medidas urxentes para que o dano non vaia a máis — iso non só se pode, débese: se por non actuar o dano medra, esa parte pode quedar fóra.
• Gardar facturas de todo, incluídas as reparacións de urxencia.

Se non estás de acordo co perito

Aquí está o que case ninguén sabe: non estás obrigado a aceptar a súa cifra. A lei do contrato de seguro prevé un procedemento concreto: a comunidade pode nomear o seu propio perito. Se os dous peritos non se poñen de acordo, noméase un terceiro perito e os tres emiten un ditame conxunto.

É un mecanismo real e pouco usado, e só por plantexalo moitas aseguradoras melloran a oferta.

O prazo que se escapa

As accións derivadas do contrato de seguro prescriben aos dous anos nos danos materiais. Parece moito, pero entre peritaxes, obras e xuntas vaise voando. Se o asunto está atascado, convén telo presente antes de que se peche a porta.

O que adoita estar cuberto (e o que non)

Cuberto case sempre: danos por auga, incendio, roubo en zonas comúns, responsabilidade civil da comunidade, e a localización da avaría.

Fóra case sempre: o desgaste e a falta de mantemento. Aquí está o 80% das negativas — e tamén o mellor argumento para facer mantemento preventivo, porque un sinistro rexeitado por desidia págao enteiro a comunidade.

O consello aburrido que funciona

Ler a póliza antes do sinistro, non despois. Saber que franquía tedes e que queda fóra cambia decisións: ás veces compensa non dar o parte, e ás veces compensa ampliar a cobertura por moi poucos cartos ao ano.