Van één hoofdwatermeter naar individuele meters

In veel oudere gebouwen is er één watermeter en wordt de rekening naar breukdeel verdeeld. Oftewel: iemand die alleen woont betaalt bijna evenveel als het gezin van vijf hiernaast.

Waarom het zoveel conflict geeft

Omdat water niet zoals de lift is. De lift staat voor iedereen gelijk ter beschikking, maar water wordt verbruikt, en het verbruik verschilt enorm per woning. Verdelen naar breukdeel maakt van een individuele kostenpost een gemeenschappelijke, en dat houdt alleen stand zolang niemand rekent.

Welke meerderheid nodig is

Individuele meters plaatsen is een verbetering die de gemeenschappelijke installatie wijzigt. Daarvoor is een meerderheid van drie vijfde van eigenaren en breukdelen nodig. Unanimiteit hoeft niet, wat velen verrast die de omschakeling voor onmogelijk houden.

Let wel op: wil je daarnaast de verdeelsleutel uit de splitsingsakte wijzigen — van breukdeel naar werkelijk verbruik — dan wijzig je de akte, en dáár geldt wel unanimiteit. Zoek dat uit vóór de stemming, want het zijn twee verschillende dingen.

Wat het echt kost

Dat hangt volledig af van hoe de leidingen liggen. Heeft het gebouw aparte stijgleidingen per woning, dan is het relatief eenvoudig. Loopt de verdeling als een ring of wordt elke woning via meerdere aftakkingen gevoed, dan wordt het werk ingewikkeld en veel duurder. Laat het onderzoeken vóór je cijfers naar de vergadering brengt: de meest gemaakte fout is begroten op aannames in plaats van op wat er ligt.

Wanneer het loont

Als de bezetting per woning sterk verschilt, als er bedrijfsruimten met hoog verbruik zijn, of als er een lek wordt vermoed dat niemand kan vinden omdat al het verbruik vermengd binnenkomt.

En er is een effect dat bijna niemand voorziet en dat meestal de grootste besparing is: zodra iedereen zijn eigen verbruik betaalt, daalt het totale verbruik van het gebouw. De gemeenschappelijke rekening krimpt alleen al doordat ze wordt geïndividualiseerd.