Inbraak in het gebouw: handelen, verzekering en versterking achteraf

Het hangslot blijkt open, of de brievenbussen zijn geforceerd. Vervelend moment — laten we het goed aanpakken.

De eerste 48 uur

1. Raak niets aan buiten het strikt noodzakelijke en fotografeer alles (geforceerde toegangen, schade).
2. Doe aangifte (de gedupeerden voor hun eigen spullen; de voorzitter voor schade aan gemeenschappelijke onderdelen). Zonder aangifte is er geen verzekering en geen statistiek die extra politieaandacht in de buurt in gang zet.
3. Meld het bij de verzekeraar van de VvE voor de gemeenschappelijke schade (deuren, sloten, brievenbussen) — en herinner bewoners eraan hun inboedelpolis te controleren voor de inhoud (bergingen: let op de limieten).
4. Herstel de veiligheid VANDAAG: een slotenmaker voor wat is geforceerd; zijn er sleutels of zenders meegenomen, dan direct vervangen of blokkeren (hier schitteren blokkeerbare elektronische systemen).
5. Een rustig bericht aan iedereen: wat er is gebeurd, wat er is gedaan, wat ieder moet controleren. Zonder alarmisme en zonder geheimzinnigheid — een gerucht maakt banger dan een helder verslag.

Verstandig versterken (daarna)

Wat de ervaring steunt: veiligheidssloten en deurdrangers bij de toegangen, verlichting met detectie op blinde plekken, echte controle over sleutelkopieën, en bergingen met een versterkte hoofddeur. Camera's: nuttig in garages en bergingen, met de bijbehorende regels (drie vijfde en de AVG) — ze schrikken de gelegenheidsdief af, niet de professional.

Wat niet werkt

Dure, geïmproviseerde paniek (permanente particuliere bewaking in een klein gebouw) en de illegale maatregelen die in de groepsapps rondgaan (punten, klemmen): rechtstreekse aansprakelijkheid van de VvE als iemand gewond raakt — de indringer inbegrepen.

In alle rust

Eén inbraak in vele jaren valt binnen de statistiek van stadsleven. Twee in zes maanden wijzen op een concreet zwak punt: zoek dat methodisch (waar komen ze binnen?) voordat u in het algemeen geld uitgeeft.