O relevo de presidente: como entregar o cargo sen deixar un burato

En setembro moitas comunidades cambian de presidente. E en demasiadas, o relevo consiste nunha caixa de papeis e un "isto é o que hai".

O primeiro: o cargo é obrigatorio, pero non eterno

O cargo de presidente elíxese entre os propietarios e, agás o que digan os estatutos, dura un ano. É obrigatorio aceptalo se che toca —coa posibilidade de solicitar a relevación por causa xustificada ante o xuíz—, pero non é un destino de por vida.

O que hai que entregar

Un relevo ben feito entrega, como mínimo:

• Libro de actas ao día e as actas dos últimos exercicios.
• Estado de contas: saldos, cotas ao corrente e pendentes, situación de cada propietario.
• Acceso ás contas bancarias, co cambio de sinaturas xa en marcha.
• Contratos vixentes e as súas datas de renovación e preaviso: ascensor, limpeza, seguro, mantementos.
• Documentación técnica: seguro, ITE, certificados, garantías de obras feitas.
• Asuntos abertos: obras en curso, reclamacións, morosos, expedientes co concello.
• Contactos: provedores habituais e datos dos propietarios.

O que máis se esquece e máis caro sae

As datas de preaviso dos contratos. Un contrato que se renova só porque ninguén sabía que había que avisar dous meses antes é o agasallo de benvida máis habitual para un presidente novo.

E os asuntos a medias: unha reclamación empezada e non continuada pérdese soa.

Se o que entra es ti

Pide todo o anterior por escrito e con data. Non é desconfianza: é o normal. E dedica a primeira semana a ler as dúas últimas actas e o orzamento vixente. Con iso xa sabes máis que a maioría de presidentes no seu primeiro mes.

O que fai que o seguinte relevo sexa doado

Que a información non viva na cabeza de ninguén. Se todo o importante está rexistrado nun sitio ao que a comunidade ten acceso, o relevo deixa de ser un trauma e pasa a ser un trámite dunha tarde.

Ese é, no fondo, o único obxectivo: que presidir non dependa da memoria de quen presidiu antes.